Thomas Jefferson, trzeci prezydent Stanów Zjednoczonych i jedna z najbardziej znanych postaci w historii Ameryki, jest znany z roli, jaką odegrał w tworzeniu Deklaracji Niepodległości, dokumentu, który głosił, że „wszyscy ludzie są stworzeni równi”. Jednak prawda o życiu Jeffersona pokazuje, że było ono zupełnie inne niż ten ideał. Jefferson, często uważany za orędownika wolności i swobód, był również właścicielem niewolników. Jego związek z Sally Hemings, kobietą, która była jego niewolnicą i przyrodnią siostrą jego zmarłej żony, podważa wizerunek Jeffersona jako szlachetnej postaci. Ich długo ukrywany związek, który pozostawał w cieniu przez ponad dwa stulecia, stanowi mocny komentarz na temat władzy, nierówności i dziedzictwa niewolnictwa w Ameryce.
Sally Hemings urodziła się w 1773 roku jako córka Elizabeth Hemings, niewolnicy należącej do teścia Thomasa Jeffersona, Johna Walesa. Elizabeth Hemings miała kilkoro dzieci, z których sześcioro było potomstwem Walesa, w tym Sally. Sally i żona Jeffersona, Martha, były przyrodnimi siostrami, miały tego samego ojca, co sprawiało, że ich relacje były jeszcze bardziej skomplikowane. Kiedy Martha Jefferson zmarła w 1782 roku, Jefferson odziedziczył wszystko, co jego żona wniosła do małżeństwa, w tym Sally Hemings. W tym czasie Sally miała zaledwie dziewięć lat.
To, co stało się później, jest zarówno tragiczne, jak i odkrywcze. Sally, która wychowała się w Monticello, plantacji Jeffersona w Wirginii, została zmuszona do pracy w jego domu. Była jedną z niewielu niewolnic, którym pozwolono mieszkać w domu, a nie na polach, gdzie pracowała większość niewolników Jeffersona. W 1787 roku, kiedy miała zaledwie 14 lat, Jefferson zabrał ją ze sobą do Paryża, gdzie został mianowany ambasadorem Stanów Zjednoczonych we Francji. To właśnie tam Sally Hemings znalazła się w wyjątkowej sytuacji – mieszkała w mieście, w którym niewolnictwo było nielegalne i gdzie mogła walczyć o swoją wolność.
Pomimo pobytu w Paryżu status Sally pozostawał złożony. Była własnością Jeffersona i pomimo tego, że we Francji była prawnie wolna, relacje władzy między nimi oznaczały, że nie miała rzeczywistej autonomii. Jefferson miał 44 lata, kiedy Sally dołączyła do niego w Paryżu i chociaż technicznie była wolna od niewolnictwa na francuskiej ziemi, nie miała możliwości ucieczki od przymusu wynikającego z jej sytuacji. W Paryżu otrzymała wykształcenie, nauczyła się francuskiego i coraz bardziej integrowała się z europejskim społeczeństwem, ale nadal była związana z Jeffersonem.
Пляжи, страсть, совершенство: феномен бразильской красоты!
Brainberries
Трудности, с которыми сталкиваются девушки с широкими бедрами
Herbeauty
Настоящие боги танца: эти кадры взорвали интернет!
Herbeauty
Nie wiadomo dokładnie, kiedy Jefferson i Sally rozpoczęli stosunki seksualne, ale kiedy w 1789 roku wrócili do Wirginii, Sally była w ciąży. Jefferson obiecał Sally, że jeśli wróci z nim do Wirginii, będzie ją dobrze traktował i pozwoli jej dzieciom uzyskać wolność po osiągnięciu wieku 21 lat. Jefferson, który stracił już żonę, był samotny i wyraźnie szukał pocieszenia u Sally. Jednak związek ten, podobnie jak posiadanie niewolników, był zasadniczo nierówny, a pojęcie zgody było zagrożone przez ogromną władzę, jaką Jefferson sprawował nad Sally.
W 1789 roku Sally Hemings powróciła wraz z Jeffersonem do Monticello, a wkrótce potem urodziła ich pierwsze dziecko. Dziecko miało jasną karnację i przypominało Jeffersona, co zauważyli ludzie z ich otoczenia, choć nikt nie odważył się o tym wspomnieć. W ciągu następnych kilku lat Sally urodziła Jeffersonowi kilkoro dzieci, w tym Beverly, Harriet, Madison i Eston, z których wszystkie urodziły się w niewoli, mimo że ich ojcem był prezydent Stanów Zjednoczonych. Dzieci te, które zarówno wyglądem, jak i zachowaniem przypominały Jeffersona, wychowywały się w Monticello wraz z białą rodziną Jeffersona, ale nigdy nie zostały prawnie uznane za jego dzieci. Ich status niewolników, wynikający ze statusu ich matki, był okrutną ironią, biorąc pod uwagę wysoki status ich ojca.
Obecność Sally Hemings i jej dzieci w Monticello była dobrze znaną tajemnicą wśród osób tam pracujących, ale opinia publiczna przez lata nie miała o tym pojęcia. Biała rodzina Jeffersona, w tym jego córki, prawdopodobnie podejrzewała prawdę, ale nikt nie przyznał się do tego publicznie. Sam Jefferson, zachowując milczenie w miejscach publicznych, nadal mieszkał z Sally i ich dziećmi w Monticello, nigdy nie odnosząc się do skandalu. W 1802 roku dziennikarz James Callender opublikował artykuł w gazecie „The Recorder”, w którym twierdził, że Jefferson miał niewolnicę jako konkubinę i spłodził z nią dzieci. Artykuł ten wywołał skandal polityczny, który wstrząsnął całym krajem, ale Jefferson nigdy publicznie nie potwierdził ani nie zaprzeczył tym doniesieniom. Jego milczenie, które trwało przez całą prezydenturę i długo po jej zakończeniu, pozwoliło na ukrycie prawdy przez pokolenia.
Chociaż opinia publiczna w większości nie wiedziała o życiu prywatnym Jeffersona, to osoby mieszkające w Monticello wiedziały, że Sally Hemings była jego konkubiną. Dzieci Sally Hemings i Jeffersona miały jasną karnację i były podobne do Jeffersona, ale nie miały przywilejów związanych z byciem białymi. Nadal były prawnie niewolnikami i podlegały trudnym realiom niewolnictwa. Sally Hemings, mimo że była matką dzieci Jeffersona, pozostawała jego własnością, a jej status niewolnicy nigdy się nie zmienił, mimo że urodziła dzieci Jeffersona. Jefferson nigdy jej nie uwolnił, a jej dzieciom obiecano wolność dopiero po osiągnięciu wieku 21 lat.
Prawda o związku Jeffersona i Sally Hemings została w pełni potwierdzona dopiero w latach 90. XX wieku, kiedy to badania DNA dostarczyły niezbitych dowodów na to, że Jefferson był rzeczywiście ojcem dzieci Sally. Odkrycie to, dokonane w 1998 roku, ostatecznie potwierdziło długo podejrzewaną prawdę o ich związku. Jednak nawet po śmierci Jeffersona jego biała rodzina przez dziesięciolecia zaprzeczała tej historii. Wymyślali skomplikowane wyjaśnienia podobieństwa Jeffersona do jego dzieci z Sally Hemings, twierdząc, że byli oni krewnymi lub dziećmi bratanków Jeffersona, ale prawda była ukrywana przez prawie dwa stulecia.
Dziedzictwo Thomasa Jeffersona jako jednego z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych jest bezsprzecznie złożone. Jego słowa zawarte w Deklaracji Niepodległości, głoszące, że „wszyscy ludzie są stworzeni równi”, stoją w bezpośredniej sprzeczności z jego działaniami jako właściciela niewolników i ojca dzieci urodzonych w niewoli. Życie Sally Hemings jest tragicznym przykładem tego, jak władza, rasa i nierówność kształtowały życie niewolników w Ameryce, nawet jeśli ich powiązania z najpotężniejszymi postaciami w kraju były niezaprzeczalne.
Historia Sally Hemings była przez długi czas ukrywana, ale dzięki wytrwałości historyków i postępom w technologii DNA w końcu wyszła na jaw. Jej życie oraz życie jej dzieci przypominają o trudnej rzeczywistości niewolnictwa i głębokich sprzecznościach związanych z powstaniem Stanów Zjednoczonych. Prawda o Sally Hemings i Thomasie Jeffersonie, choć bolesna, jest teraz częścią historii Ameryki – historią, która była wyciszana, ale teraz w końcu została wysłuchana.
