Vira i jej córka wynajmowały mieszkanie w starym, dwupiętrowym domu. Mieszkały na parterze, a zimą było tam bardzo zimno. Spały w wełnianych skarpetach i pod trzema kocami.
Vera nieustannie szukała pracy, aby móc utrzymać siebie i córkę. W bardzo młodym wieku Vera zachorowała i zaszła w ciążę. Kiedy ojciec dziecka dowiedział się, że jest w ciąży, natychmiast odszedł.
Vera nie miała czasu na dokończenie edukacji, a urodziła Nastię. Aby utrzymać siebie i córkę, pracowała wszędzie. Na początku pracowała jako sprzątaczka, potem jako pomywaczka, a za swoją pracę otrzymywała wynagrodzenie. Po pewnym czasie Vira zaczęła pracować jako opiekunka.
Zdała sobie sprawę, że będzie opiekować się starą babcią, zmieniać jej pieluchy, sprzątać dom i gotować. Nie bała się jednak tej pracy, ważne było dla niej, aby jej córka niczego nie potrzebowała. Tak trafiła do Marii Nikołajewny.
Spotkały się i Vera zaczęła się nią opiekować. Synowa nie chciała z nią siedzieć, a mąż jej nie zmuszał. Po prostu zatrudnił pielęgniarkę. Płacił Verze raz w tygodniu, kwota była niewielka, ale akceptowalna. Maria Mykolaivna nie mogła prawidłowo chodzić, więc Vera poprosiła syna, aby przyniósł jej specjalne urządzenie do wstawania z łóżka. Czytała jej książki.
Po pewnym czasie poprosiła Andrieja, aby przeczytał Marii Nikołajewnej audiobooka. Maria Nikołajewna była bardzo wdzięczna Verze.
Teraz słuchała swoich ulubionych książek i oglądała telewizję. Maria dowiedziała się, że Wiera ma córkę Nastię.Poprosiła Verę, żeby z nią pojechała. Nie miała wnuków, a synowa martwiła się o swoją figurę. Teraz Vera przyszła do niej z Nastią.
Zakochała się w niej i powiedziała Nastii, że jest jej ulubioną wnuczką. Tak mijały miesiące. Maria Nikołajewna powiedziała Wierze, że ma bardzo ładny dom w wiosce niedaleko miasta. Zaproponowała, żeby Wiera i Nastia pojechały tam na miesiąc i odpoczęły.
Wiera jednak odmówiła, mówiąc, że jej nie zostawi. Maria Nikołajewna powiedziała, że jej syn wysyła ją na miesiąc do sanatorium, więc zaproponowała, żeby pojechały tam na wakacje.
Wiera zgodziła się i po tym, jak Maria Nikołajewna wyjechała, one również pojechały. Kiedy dotarły na miejsce, były mile zaskoczone. Dom był naprawdę duży.
Mieliśmy prąd, gaz, łazienkę, wszystko w domu. Nastii też się tu podobało. Rozkwitała. Vera sadziła ogórki i zioła w ogrodzie. Posprzątała dom i zaczęli mieszkać. Pewnej nocy, kiedy nie mogła zasnąć, usiadła przy oknie, a potem poszła do kuchni napić się wody, ale potknęła się i upadła.
Duża szafa przewróciła się za nią. Nastia spała i nawet nie obudziła się z powodu hałasu. Vera wstała i zobaczyła torbę na końcu szafy. Wyciągnęła wszystkie książki i pościel, podniosła torbę, otworzyła ją i była zaskoczona. Torba zawierała starą biżuterię i kamienie.
Vera pomyślała, że to zwykła biżuteria, odłożyła ją na miejsce, posprzątała i poszła po wodę. Kilka dni później otrzymała telefon od Marii Mykolaivnej, która powiedziała jej, że została wypisana i że wkrótce będzie u nich. Powiedziała, że spędzą razem ciepłe miesiące lata. Maria Nikołajewna przyjechała z synem.
Przywiózł ubrania i dużo jedzenia dla całej trójki. Vera pomyślała, że dziwnie na nią patrzy.
Ale potem rozluźniła się i zapomniała o tym. Przed powrotem do miasta Vera przypomniała sobie o torbie i powiedziała o niej Marii Nikołajewnej. Była bardzo zaskoczona i szczęśliwa. Maria Nikołajewna powiedziała jej, że to biżuteria jej babci, że została przekazana
. Powiedziała, że ona i jej mąż szukali tej torebki przez rok. Vera nie uwierzyła jej i po powrocie do domu wzięła jeden pierścionek do sprawdzenia. Kiedy dowiedziała się o cenie, pobiegła i opowiedziała o wszystkim Marii Nikołajewnej.
Ta z kolei powiedziała Verze, żeby sprzedała go częściowo, gdy będzie go potrzebować i kupiła sobie mieszkanie. Wiera odmówiła, ale wtedy Maria Nikołajewna powiedziała, że dom i cała biżuteria trafią do jej wnuczki Nastii.
